Monique (78) maakt een vitale indruk. Ze stelt zich discreet op en kiest met zorg haar woorden. De stevigheid in haar stem geeft haar iets krachtigs. Monique vertelt dat ze via het bisdom benaderd werd om deel te nemen aan het bestuur van de R.K. Begraafplaats.
‘Geloof is altijd belangrijk voor mij geweest,’ memoreert Monique.
Van 2012 tot 2020 was ze twee termijnen bestuurslid, een pittige vrijwilligersfunctie. Na het plotse overlijden van voorzitter Chris Bergs, bleef ze een jaar langer als bestuursvoorzitter van de begraafplaats.

Tijdens het gesprek vertelt Monique over haar afkomst. Ze werd in 1948 geboren in Koksijde, een dorp aan de Belgische kust. Ze studeerde Germaanse talen, Nederlands, Duits en Engels, in Leuven en later een bachelor in de Franse taal. Na haar studie liep ze stage bij de Europese commissie in Den Haag. Ze was krap 22 jaar oud. Dat was haar eerste kennismaking met Nederland. Terug in België werkte Monique lange tijd de Belgische Touring Club en enkele jaren in het Europacollege in Brugge, een postuniversitair instituut.
In 1997 kwam Monique weer naar Nederland. Ze ging aan de slag in het bedrijfsleven bij een HR-afdeling met portefeuilles zoals een programma voor nieuwe medewerkers opzetten, mentorschap invoeren, opleidings- en diversiteitsbeleid gestalte geven. Op haar 60ste startte Monique haar eigen coachingsbureau. Op haar 65ste in 2013 ging ze met pensioen.

Aan activiteiten ontbreekt het Monique sindsdien niet. Na haar bestuurlijke functie bleef Monique betrokken bij de begraafplaats, als ondersteuner bij verschillende activiteiten die doorheen het jaar georganiseerd worden.
‘Ik kom graag op de begraafplaats. Je bent hier altijd welkom en wordt gezien. Het is een speciale plek waar wordt gebeden en waar intens aan de overledenen wordt gedacht’.
‘Elke eerste zondag van de maand is er een gebedsviering geleid door een diaken of een priester. Ik help met het klaarmaken van de kapel, soms met de lezing. Ik help bij het serveren van koffie en thee na afloop. Gedurende het jaar zijn er bijzondere momenten zoals Goede Vrijdag en 14 mei, de herdenking van het bombardement van Rotterdam. In het najaar herdenken we op 1 en 2 november de overledenen. In de aula van de begraafplaats worden teksten voorgelezen en is er muziek. Op de 2de zondag van december (13 december) wordt om 11 uur de klok geluid in het kader van Wereldlichtjesdag. De week voor Kerstmis vieren we Kerstlichtjesavond. Dan staan ver verspreid over de begraafplaats 1500 lantaarns met theelichtjes’.

‘Ik voel me vaak een soort tuinvrouw, zegt Monique glimlachend, ‘Het gaat bij activiteiten niet alleen om ze op te starten, maar ook om ze te onderhouden. Het meest dierbaar is mijn activiteit om kennis van de Nederlandse taal te kunnen delen met expats en met vluchtelingen. Het is mijn beroep van Neerlandica anders vormgeven. Ik denk dat ik iets kan betekenen voor mensen die in een integratietraject zitten. Met het leren van de Nederlandse taal geeft je mensen een toekomst’.

Andere activiteiten van Monique zijn diaconiebezoeken voor mensen die niet meer naar de kerk kunnen komen; vrijwilliger bij de stadskaarsmakerij in Delft; vrijwilliger in Brielle bij de Bedevaartkerk. ‘Ik ben ook lid van de Ridderlijke orde van het Heilig Graf van Jeruzalem. Een gemeenschap van de katholieke kerk voor de ondersteuning van christenen in het Heilig Land Jordanië, Israël en Palestina’. Daarnaast is ze lid van het Nederlands genootschap van Sint Jacob. Dit genootschap stelt zich tot doel de belangstelling voor de pelgrimstocht naar Santiago de Compostela te verbreden en te verdiepen.

Na het gesprek wandelen we over de begraafplaats. De kapel, ontworpen door de architecte Francine Houben, is een bijzonder gebouw, met organisch ronde vormen en een mooie blauwe kleur aan de binnenwanden. Een intieme ruimte voor bezinning en gebed.
Naast de kapel, de graven, de kruisweg, de Madonna van Rotterdam, het crematorium, de askelder en de plaatsen waar de urnen worden ondergebracht, is er volop leven. Dat komt door de vogelvolière en de speeltoestellen bij de kindergraven, het parkje met drie geitjes en kippen, de vijver met de vissen bij de ingang. Het geheel oogt als een intieme begraafplaats.
‘Het team van medewerkers ontvangt bezoekers met veel aandacht. Een van de wensen voor de komende jaren is de uitbreiding van de begraafplaats om er een afscheidshuis te realiseren’.

Meer informatie over de activiteiten van de begraafplaats, zie agenda: www.begraafplaatslaurentius.nl